کوتاه های بلند

شعر، داستان و هر کوتاهی دیگر

 
از بـــــازار تـــا بـــرج الهـیـــــه
نویسنده : ب امامی - ساعت ۱٢:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۱/۱٢/٧
 


امروز دم درب حجره تسبیحات فاطمه الزهرا می انداختم ٬ صبح اول صبحی ٬ حاج مرتضی صراف و دیدم ٬ سلام و احوالپرسی دعوت به چای کردم ٬ منت نهادند درون حجره رفتیم و علی چای آورد ٬ اواسط نوشیدن نبود که همراه حاجی زنگ فرمودند ٬ حاجی در مکالمه اشان کلمه ای رکیک ( با لحجه ای خاص ) گفتند که احوالتمان دگرگون شد ٬ بعد از ختم مکالمه تاب نیاورده به نوعی از لحجه مورد نظر سخن به میان آوردم و ایشان افاضه فرمودند : « ها ... ذهنت را مخدوش نکن که حاجی اون ناسزا نبود که وصفی بود ساده و رایج در ولات ما » و اینگونه اضافه کردند : « کسه خله ( به ضمّ ک و خ و به فتح س و ل ) در گویش محلی کردی به معنی کله پوک خودمان است ٬ و بدین وصف که کسه به معنای کاسه سر و خله به معنای خالی بودن است » .
الله اعلم ٬ از فرمایشات حاج مرتضی بود ٬ راست و دروغش ٬ وبال خودشان .


 
comment نظرات ()